Practical Cancer Care

മരുന്നിന്റെ പേര്, ഡോസ്, സമയം, ഏതു ഡോക്ടറാണ് കുറിച്ചത് എന്നീ വിവരങ്ങൾ അടങ്ങിയ പട്ടിക സൂക്ഷിക്കുക. സൗകര്യപ്രദമാണെങ്കിൽ പിൽ ബോക്സുകൾ (Pill organizer) ഉപയോഗിക്കാം. ഒപിയോയ്ഡ് (Opioid) മരുന്നുകൾ, ക്യാൻസർ ഗുളികകൾ, മയക്കം തരുന്ന മരുന്നുകൾ എന്നിവ കുട്ടികൾക്ക് എത്താത്തിടത്ത് പൂട്ടി വെക്കുക. ലേബലില്ലാത്ത പാത്രങ്ങളിൽ മരുന്നുകൾ കലർത്തി വെക്കരുത്; മരുന്ന് കഴിക്കാൻ മറന്നുപോയാലോ ഛർദ്ദിച്ചു പോയാലോ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് ഡോക്ടറോട് ചോദിച്ചു വെക്കുക.

രോഗത്തിന്റെ വിവരങ്ങൾ, അലർജികൾ, നിലവിൽ കഴിക്കുന്ന മരുന്നുകൾ, മുമ്പ് ചെയ്ത ചികിത്സകൾ, വന്നിട്ടുള്ള പ്രധാന ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ, ചികിത്സിക്കുന്ന ഡോക്ടർമാരുടെ ഫോൺ നമ്പറുകൾ എന്നിവ കരുതുക. അടിയന്തിര ഘട്ടങ്ങളിൽ കാണിക്കാൻ ഒരു പേജുള്ള ഒരു സമ്മറി സൂക്ഷിക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും. ഡോക്ടറോട് ചോദിക്കാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ കുറിച്ചെടുക്കുക. ഫോൺ റേഞ്ച് ഇല്ലെങ്കിലും വിവരം ലഭിക്കുന്ന രീതിയിലാകണം കാര്യങ്ങൾ.

രോഗിയുടെ അനുമതിയോടെ കാര്യങ്ങൾ മറ്റുള്ളവരെ അറിയിക്കാൻ കുടുംബത്തിലെ ഒരാളെ ചുമതലപ്പെടുത്തുക. പ്രധാന തീരുമാനങ്ങൾ എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നു ചർച്ച ചെയ്തു എടുക്കുക. ഡോക്ടർ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളും, കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായങ്ങളും തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചു മനസ്സിലാക്കുക; രോഗിക്ക് സംസാരിക്കാൻ ആദ്യം അവസരം നൽകുക.

വിവരങ്ങൾ അറിയാൻ ശേഷിയുള്ള രോഗിയാണെങ്കിൽ തന്റെ മെഡിക്കൽ വിവരങ്ങൾ ആരോടൊക്കെ പങ്കുവെക്കണം എന്ന് രോഗിയാണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്. ആരെയൊക്കെ വിവരങ്ങൾ അറിയിക്കാം എന്ന് രോഗിക്ക് പറയാം. എന്നാൽ ചില അടിയന്തിര സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഇതിൽ വ്യതിയാനങ്ങൾ വരാം. രോഗിക്ക് ബോധമില്ലാത്ത അവസ്ഥയാണെങ്കിൽ നിയമാനുസൃതമായ പ്രതിനിധിക്ക് വിവരങ്ങൾ നൽകും.

ചികിത്സാ ചെലവുകൾ, ജോലിക്ക് പോകാൻ കഴിയാത്തതിനാലുള്ള വരുമാനനഷ്ടം, യാത്രാക്കൂലി, താമസം എന്നിവ കാരണം കുടുംബത്തിനുണ്ടാകുന്ന കടുത്ത സാമ്പത്തിക ബാധ്യതകളെയാണ് ഇങ്ങന വിളിക്കുന്നത്. ഇത് കാരണം രോഗികൾക്ക് കൃത്യമായ ചെകിത്സ എടുക്കുന്നതിൽ ബുദ്ധിമുട്ടു വരുന്നു . ഇത് രോഗികൾക്കും കുടുംബാംഗങ്ങൾക്കും കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദത്തിനും കാരണമാകാം. മരുന്നുകളോ പരിശോധനകളോ പണമില്ലാത്തതിനാൽ സ്വയം ഒഴിവാക്കാതെ ഡോക്ടറോട് പറയുക; സോഷ്യൽ വർക്കറുടെ സഹായം തേടാവുന്നതാണ്.

മൊത്തം ചികിത്സയ്ക്ക് ഏകദേശം എത്ര ചെലവ് വരും, മരുന്നുകളുടെ വില, പരിശോധനാ ചെലവുകൾ, ആശുപത്രി അഡ്മിഷൻ നിരക്കുകൾ, യാത്രാച്ചെലവ്, ചെലവ് കുറഞ്ഞ മറ്റ് മരുന്നുകൾ ഉണ്ടോ എന്നിവ ചോദിക്കാം. ഇൻഷുറൻസ് പരിരക്ഷ, ക്ലെയിം ലഭിക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ എന്നിവ വ്യക്തമാക്കുക. ഉയർന്ന ചെലവുള്ള ചികിത്സയാണ് എപ്പോഴും മികച്ചത് എന്നോ, ചെലവ് കുറഞ്ഞത് മോശമാണെന്നോ കരുതരുത്.

ദിവസങ്ങൾ, വിശ്രമവേളകൾ, അണുബാധ വരാനുള്ള സാധ്യതകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ഡോക്ടറോട് സംസാരിക്കുക. അനാവശ്യമായ വിവരങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി, ശാരീരിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ മാത്രം വ്യക്തമാക്കുന്ന മെഡിക്കൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് സ്ഥാപനത്തിൽ നൽകാം. ജോലി സമയം ക്രമീകരിക്കാനോ വീട്ടിലിരുന്ന് ജോലി ചെയ്യാനോ ഉള്ള സൗകര്യങ്ങൾ ചോദിക്കാം.

മയക്കം ഉണ്ടാക്കുന്ന മരുന്നുകൾ കഴിക്കുമ്പോഴോ, അനസ്തെഷ്യ നൽകിയുള്ള പരിശോധനകൾക്കോ, പുതിയ മരുന്ന് ആദ്യമായി നൽകുമ്പോഴോ രോഗി സ്വയം വാഹനമോടിക്കരുത്. അടിയന്തിര സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആശുപത്രിയിൽ എത്തിക്കാൻ ഒരു ബാക്കപ്പ് വാഹനം കരുതുക. ചില പരിശോധനകളും സപ്പോർട്ടീവ് മരുന്നുകളും വീടിനടുത്തുള്ള ആശുപത്രികളിൽ ചെയ്യാൻ സാധിക്കുമോ എന്ന് ഡോക്ടറോട് ചോദിക്കുക.

ലേബലുള്ള പെട്ടികളിൽ, കൃത്യമായ താപനിലയിൽ, ഈർപ്പവും നേരിട്ടുള്ള വെയിലും അടിക്കാതെ കുട്ടികൾക്ക് എത്താത്തിടത്ത് സൂക്ഷിക്കുക. ഗ്ലൗസ് ധരിക്കാനും മരുന്ന് കൈകാര്യം ചെയ്യാനും ഫാർമസിസ്റ്റ് തരുന്ന നിർദ്ദേശങ്ങൾ പാലിക്കുക. ഫാർമസിസ്റ്റിന്റെ നിർദ്ദേശമില്ലാതെ ഗുളികകൾ പൊടിക്കാനോ മുറിക്കാനോ ക്യാപ്സ്യൂളുകൾ തുറക്കാനോ പാടില്ല.

രോഗിയെ കിടക്കയിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്ന രീതി, വീഴ്ച തടയൽ, കിടപ്പുരോഗികൾക്കുള്ള ചർമ്മ സംരക്ഷണം (Pressure sores), രോഗിയുടെ വായ വൃത്തിയാക്കൽ, മരുന്നുകൾ നൽകൽ എന്നിവ കൂടെ നിൽക്കുന്ന ആൾക്കാർ പഠിച്ചുവെക്കുക. ഹോസ്പിറ്റൽ ബെഡ്, വീൽചെയർ, ഓക്സിജൻ എന്നിവ ആവശ്യാനുസരണം കരുതുക. പരിശീലനം ലഭിക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ സ്വയം ചെയ്യാതെ ഹോംകെയർ/പാലിയേറ്റീവ് ടീമിന്റെ സഹായം തേടുക.